.

SpelenderWIJS

Gisteren ben ik in Velp geweest voor de manifestatie SpelenderWIJS 2010. Doel van de middag was mensen op het gebied van natuurlijk spelen met elkaar in contact te brengen zodat je niet ieder opnieuw het wiel hoeft uit te vinden. Het was inspirerend, enthousiasmerend en gezellig.

 

Er ontstond discussie over wat speelnatuur nu eigenlijk is. We bekeken een van beukenhout gemaakt toestel en bespraken of het veilig genoeg was en hoe je dat als terreinbeheer moest organiseren voor de inspectie en VWA. Die discussie speelt erg bij natuurlijke speelplekken. Helaas is de uitkomst dan vaak “het mag vast niet, dus doen we het maar niet”.

 

Nog leuker was het dat we ook een andere discussie kregen. Is dit wel speelnatuur? Is het niet eerder een heel leuk, van natuurlijk materiaal gemaakt speeltoestel? We waren het snel eens. Dit is een mooi toestel, maar wij willen meer: meer natuur voor kinderen om mee te spelen.

 

Voor mij is speelnatuur onlosmakelijk verbonden met vies worden. Veel anderen zeiden dat het er om gaat dat er losse materialen zijn om mee te spelen; blaadjes, stokjes, stenen, zand en water. Een praktisch handvat lijkt me.

We stonden daarop niet meer buiten om het toestel, maar om een boom en bespraken de veiligheid daarvan. De foto hieronder heb ik over genomen van Marjan Wagenaar, zie http://speelnatuur.wordpress.com/2010/05/19

 

 

Verrassend vond ik te horen hoe belangrijk water voor kinderen is om mee te spelen. Zo wist ik niet dat de waterbak voor kleuterklassen verplicht is. Josine van den Bogaard noemde een artikel van haar hand dat ik vanochtend gelijk op zocht. Het geeft een mooi overzicht van de thema’s en risico’s om rekening mee te houden bij het element water bij de speelnatuurplekken. Want dat het er eigenlijk bij hoort klopt natuurlijk.

 

20 mei 2010

WordPress Lightbox